Να
Να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου, αυτό που είσαι ,να επιτρέπεις άφοβα κι αβίαστα να το εκφράσεις . Να ζεις συνειδητά και συμβατά με σένα , με τις επιλογές και με τις αποφάσεις σου. Γιατί  στο τέλος της ημέρας είσαι εσύ με σένα και στο ξημέρωμα θα αναπολείς το δικό σου όνειρο. Να υπερασπίζεσαι τα συναισθήματα σου . Γιατί αυτά είσαι εσύ. Εδράζονται κι αναβλύζουν από την ψυχή σου. Κι η ψυχή έχει θεϊκή καταγωγή. Αν αντιστέκεσαι στην ψυχή σου αντιστέκεσαι στο θεϊκό σου κομμάτι και τότε είναι που κλείνεις την πόρτα στον Θεό και δεν του επιτρέπεις με την ελεύθερή βούλησή σου τη συμμετοχή Του στη ζωή σου . Να εκφράζεις τα συναισθήματα σου για να εκφράζεις τον Θεό μέσα σου. Να υπερασπίζεσαι τις αξίες και τις αρχές σου, συχνά ενάντια στο ρεύμα. Γιατί οι αρχές και οι αξίες σου είναι αυτές που διαμορφώνουν τον τρόπο της ζωής σου. Κι η ζωή σου, όπως εκφράζεται στην καθημερινότητα, ταυτίζεται με το χρόνο που σου δόθηκε πάνω στη γη. Είναι το δώρο Του σε σένα, στον κάθε άνθρωπο. Να τιμάς λοιπόν αυτό το δώρο, να τιμάς τον χρόνο σου δίνοντας του νόημα και περιεχόμενο, επιλέγοντας να ζεις σύμφωνα με τις δικές σου αρχές και αξίες, σύμφωνα με την αξία που σου πρέπει, την αξιοπρέπειά σου. Να υπερασπίζεσαι τους ανθρώπους σου, τους δικούς σου, τους ξένους, τους αδύναμους, τους πικραμένους. Γιατί αυτοί είναι οι συνοδοιπόροι σου. Γιατί αυτούς σου χάρισε ο Θεός να κατοικούν δίπλα σου. Να τους αγαπάς και να τους τιμάς όπως θα πρέπει να κάνεις πάντα με τον εαυτό σου. Να υπερασπίζεσαι το δικαίωμα σου για βελτίωση, πρόοδο κι αλλαγή. Να προχωράς στο σχολείο της ζωής και να ανεβαίνεις τάξη . Να μην ακούς τον περίγελο των «συμμαθητών» σου , να μην αφήνεις να σε παρασύρουν, να μην σ ενδιαφέρει να σε αποδεχτούν για κάτι άλλο από αυτό που είσαι. Να μένεις προσηλωμένος στον στόχο σου . Στη γνώση που θα σου δώσει δύναμη, στη μόρφωση που θα σου δώσει μορφή, στην προσπάθεια που θα σου χαρίσει προσωπικότητα και στο «απολυτήριο» που θα σε δικαιώσει . Υπερασπίζομαι τον Θεό μου,την Αγάπη, γιατί από εκεί αντλώ τη δύναμη μου, την ενέργεια που μου επιτρέπει να δρω και να δημιουργώ. Γιατί εκεί βρίσκω το νόημα, από εκεί φωτίζω το δρόμο μου , από εκεί παίρνω ζωή . Γιατί εκεί είναι το σπίτι μου και θέλω πολυ κάποια στιγμή εκεί να επιστρέψω .

Γαβριηλίδου Μιμή 

                                                                                                                           

Read More

" Ευθυμία"

Η αυτογνωσία, η φρόνηση, η σύμμετρη ζωή, η καλλιέργεια της ψυχής και του νου, η σοφία είναι αρετές που οδηγούν στην ψυχική γαλήνη (= " ευθυμία"). Ο άνθρωπος αγγίζει την ευτυχία, η οποία είναι κατάσταση της ψυχής, όταν καταφέρει να εξασφαλίσει τη γαλήνη στην ψυχή. Τις αντιλήψεις αυτές αναπτύσσουν στο έργο τους οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι. Σήμερα, σε μια εποχή ιδιαίτερα δύσκολη,οι απόψεις αυτές φαίνονται επίκαιρες όσο ποτέ. "Ευδαιμονία είναι η ενέργεια της ψυχής σύμφωνα με την αρετή", υποστηρίζει ο Αριστοτέλης. " Η ευδαιμονία δε συνίσταται στην απόκτηση υλικών αγαθών" αναφέρει ο Δημόκριτος. Δεν είναι προτάσεις παρηγοριάς για τη σημερινή κατάσταση έλλειψης αλλά αποτελούν ουσιαστική προτροπή προς μια στάση ζωής που μπορεί να οδηγήσει στον τελικό σκοπό της ευδαιμονίας. Οι χαρούμενες και ευτυχισμένες στιγμές, που οι περισσότεροι άνθρωποι ορίζουν ως ευτυχία , όπως οι διακοπές, η διασκέδαση, η ψυχαγωγία κλπ, φαίνεται να περιορίζουν και να υποβαθμίζουν δραματικά το περιεχόμενο και την κατάσταση της ευτυχισμένης ζωής.Με το δώρο της ελεύθερης βούλησης μπορεί ο άνθρωπος να αποφασίσει πάνω σε ποιες ιδέες και αξίες θα οικοδομήσει ή θα συνεχίσει τη ζωή του, μια ευτυχισμένη ζωή, γεμάτη " ευθυμία".

Read More

Ποίηση

Η Έμιλυ Ντίκινσον γεννήθηκε το 1830 στη Μασσαχουσέτη. Έζησε 56 χρόνια. Πρωτοποριακή ποιήτρια για την εποχή της, με τόλμη και καινοτομία  στο έργο της. Σήμερα θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ποιήτριες της Αμερικής. Ένα χαρακτηριστικό δείγμα της δημιουργικής της έκφρασης:
           Απ΄όλες γύρω τις ψυχές μιά μόνη διάλεξα,
           μόνο γι΄αυτήν μες την καρδιά μου άφησα θέση.
           Όταν το πνεύμα από την ύλη απομακρύνεται
           και τα προσχήματα τριγύρω έχουν πέσει,

                                                                                αυτό που είναι, αυτό που ήταν ένα κάποτε
                                                                                σαν ξεχωρίσουνε, οριστικά τελειώνει
                                                                                η τραγωδία η εφήμερη της σάρκας μας
                                                                                που άμμος χάνεται, σκορπίζεται σαν σκόνη.

                                                                                Σαν οι μορφές μας την ουράνια όψη πάρουνε
                                                                                και οι ομίχλες διαλυθούν, πάλι μ΄αυτόν
                                                                                θα ξανασμίξω, τον μοναδικό που διάλεξα
                                                                                απ΄τις ατέλειωτες τις λίστες των θνητών.
                                                                                1862

Επιμέλεια: Γαβριηλίδου Μιμή

Read More

Σαν να μην πέρασε μια μέρα

" .....Πιστεύομεν ειλικρινως ότι υπό τας σημερινάς παγκοσμίους συνθήκας και σύμφωνα προς τας παναρχαίας ελληνικάς παραδόσεις, Κράτος, το οποιον δεν είναι κράτος δικαίου, δεν ημπορει να αποκληθη πραγματικά κράτος. Διότι αποτελεί αληθως στοιχειώδη υποχρεωσιν του Κράτους όχι μόνον να μη αδικη το ίδιον τους πολίτας του, αλλά και να τους εξασφαλίζη πραγματικήν δικαιοσύνην και να τους προστατεύη από οιανδήποτε αδικίαν .....Αρχίζομεν με την σύντομον διαγραφήν της σημερινης καταστάσεως .....Και πρέπει να ομολογήσωμεν ότι τα πάντα και οι πάντες πταίουν δια την κατάστασιν αυτήν εις την οποίαν εφθάσαμεν: .........Πταίουν οι πολιτικοί άνδρες, οι οποιοι, εν πολλοις, εθεώρησαν το Κράτος ως ένα ανεξάντλητον πεδίον της κομματικης και φαυλοκρατικης των δράσεως.Πταίουν οι δημόσιοι εκεινοι υπάλληλοι, οι οποιοι απέβλεψαν προς το κράτος ως προς ένα μέσον δια την ιδικήν των συντήρησιν,δια τας ιδικάς των επιδιώξεις. Πταίουν τέλος οι ίδιοι οι Έλληνες πολιται , οι οποιοι χωρίς διαμαρτυρίαν και ισως μάλιστα με μίαν εθελόδουλον και εθελοτυφλουσαν ανεκτικότητα, αφηκαν τόσον πολύ το Κράτος να εκτραπη του πραγματικου του προορισμου......."
Απόσπασμα από το τεύχος 5. Σειρά "Όλα από την αρχή" , Δια να αποκτησωμεν κράτος, Αετός Α.Ε. Αθήνα, 1947.
Επιμέλεια: Μιμή Γαβριηλίδου

Read More

χωρίς τίτλο

   

 Υπάρχει ένας Μαγικός Κόσμος μέσα στον κόσμο,
και ένας μαγικός άνθρωπος μέσα σε κάθε άνθρωπο.
Ο άνθρωπος βλέπει τον κόσμο
της μεγαλειώδους συσκευασίας,
όμως δε βλέπει τα υπέροχα περιεχόμενα.
Αλλά αν δει το μαγικό άνθρωπο μέσα του,
τότε ο μαγικός άνθρωπος βλέπει
τον Μαγικό Κόσμο.
Δεν είναι ανύπαρκτος ούτε αόρατος.
Είναι υπαρκτός και ορατός,
αν ξέρεις ότι υπάρχει
και αν ξέρεις να τον βλέπεις...

'Eρμαν Έσσε

Ο λύκος της στέπας

Read More

χωρίς τίτλο

Να ονειρεύεσαι, μου 'λεγε ένας φίλος που μ'αγαπούσε και με ήξερε καλά. Τα όνειρα, συνήθως, προδίνουν. Παραπλανούν. Καμιά φορά και σκοτώνουν. Όμως, δε γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι. Δεν έχει νόημα. Δεν έχει ουσία. Να ονειρεύεσαι! Κοίτα μόνο να έχεις σταμπάρει την έξοδο κινδύνου από τα όνειρα σου. Τότε σώζεσαι.Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου; Τίποτε δεν είναι στη ζωή το 
παν! Εχει και παρακάτω, έχει και άλλο. Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα! 
Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου! Οταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του, είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική. Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος. Οσο χάνεις, τόσο κολλάς. Εχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή. Ανήκει στα σκληρά ναρκωτικά. Αν εθιστείς, μάλλον τελείωσες. Εκτός αν πετύχεις στις καλές του το Θεό. Συμβαίνει. Εγώ τα είχα βρει μια  χαρά με τη ζωή. Γίναμε κολλητάρια και τα περνούσαμε περίφημα. Πήγαινα ως εκεί που μ'έπαιρνε. Για να χαίρομαι. Κι αν είχα κέφι, προχωρούσα ως εκεί που δε μ'έπαιρνε. Για να μαθαίνω.

 Αλκυόνη Παπαδάκη  "Βαρκάρισσα της χίμαιρας"

Read More

Μόνος στο σπίτι.

Μαθήματα επιβίωσης για φοιτητές που ζουν μόνοι.
Υποχρεωτικά μαθήματα:
1. Συνειδητοποιώ ότι η μανούλα είναι μακριά για να με φροντίζει.50 ώρες θεωρία.
2. Εξερευνώ καλά το σπίτι που ζω. Γνωρίζω τι υπάρχει σε κάθε συρτάρι, ντουλάπα και ντουλάπια κουζίνας.30 ώρες θεωρία και 30 ώρες βιωματικό εργαστήρι.
3. Οικιακές συσκευές: α) είναι απλά μηχανήματα που σχετίζονται με τον ηλεκτρισμό.30 ώρες επίδειξη κατ΄οίκον.
β) Μπορώ να τα καταφέρω(π.χ. με την ηλεκτρική σκούπα)
20 ώρες ασκήσεις αυτοπεποίθησης από ψυχολόγο.
4. Τα σκουπίδια μου: Γιατί είναι μια καθημερινή δραστηριότητα η μεταφορά των σκουπιδιών από το σπίτι στον κάδο απορριμάτων.30 ώρες θεωρία και ασκήσεις.
Υποχρεωτικά μαθήματα επιλογής.
1. Δεν πανικοβάλλομαι μπροστά στο νεροχύτη(μετά από πολλά γεύματα): α) Τρόποι πρακτικής αντιμετώπισης. 50 ώρες
β)Ψυχολογική υποστήριξη. 40 ώρες. 2. Το μπάνιο μου: Πως θα κάνω ντους χωρίς να δημιουργώ πλημμύρα στο μπάνιο.70 ώρες πρακτική άσκηση. 3. Το ψυγείο μου: δεν προορίζεται μόνο για μπύρες και κέτσαπ. 40 ώρες θεωρία. 4. Το κρεβάτι μου. Θέμα ερευνητικής εργασίας : " Τα σεντόνια και οι μαξιλαροθήκες πρέπει τακτικά να αλλάζουν" ( σε συνεργασία με άλλους φοιτητές του ίδιου εξαμήνου- προβολή βίντεο).
Μαθήματα επιλογής.
1. Πρωινό ξύπνημα: twilight zone.α) Γιατί ο άνθρωπος κοιμάται τη νύχτα.β) Εγώ και το ξυπνητήρι μου.
γ) Δεν χάνω την ελπίδα μου. Οι παραπάνω ενότητες θα διδαχθούν σε ιδιαίτερα μαθήματα.
2. Μαγείρεμα (παράδειγμα μακαρόνια) α) Πώς να βράζω τα μακαρόνια χωρίς να τα καίω.
β) Πώς να κάνω μακαρόνια χωρίς να πέφτουν στον νεροχύτη όταν τα σουρώνω.
3. Το διάβασμα μου. Γιατί πρέπει να διαβάζω και άλλες μέρες εκτός της εξεταστικής.1.500 ώρες.
επιμέλεια: Μιμή Γαβριηλίδου

Read More

Διχοτομημένα πορτραίτα!

Αυτές οι φωτογραφίες ειναι δημιουργήματα του Ulric Collette από τον Καναδά. Συνδυάζει τα πορτραίτα από δυο ανθρώπους που έιναι συγγενείς, προκειμένου να δείξει τις ομοιότητες τους. Η σειρά λέγεται "Genetic Portraits".

















πηγή:art.maq
Επιμέλεια : Χαλεπλίδου Θάλεια

Read More

Κι εγώ που είχα σχεδιάσει αλλιώς τη ζωή...

Διάβασα τυχαία κάπου τη φράση ,<...κι εγώ που μπορεί να είχα σχεδιάσει αλλιώς τη ζωή...>.Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν,πως γίνεται να σχεδιάσουμε τη ζωή μας?Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί αύριο,τι θα συμβεί μετά από λίγη ώρα.Και στην τελική κανείς δεν ξέρει το τέλος του.Ποιος ο λόγος λοιπόν να σχεδιάσουμε τις ζωές μας?Σχέδια κάνουμε για πράγματα που μπορούμε να δούμε εκείνη τη στιγμή,τα σχεδιάζουμε στο χαρτί και τα βλέπουμε.Στη ζωή πιστεύω δεν χρειαζόμαστε σχέδια.Στόχους χρειαζόμαστε και φαντασία.Έχουμε μπερδέψει τα "πρέπει" και τα "θέλω" και θεωρούμε ότι και για να πετύχουμε στη ζωή μας χρειάζεται να την σχεδιάσουμε.Αν κάναμε τις σωστές κατανομές των αναγκών με των επιθυμιών μας,πιστεύετε ότι θα χάναμε τον έλεγχο του εαυτού μας?Στόχους λοιπόν κάνουμε,γιατί τα σχέδια,όσο καλά προγραμματισμένα κι αν είναι,καταρρέουν.Δυστυχώς,αργά ή γρήγορα καταρρέουν.Αλλά δεν πειράζει.Σημασία έχει να βρούμε το δρόμο μας.Κι αν δεν κάνουμε τις λάθος επιλογές,κι δεν αν μπερδέψουμε τα "θέλω" και τα "πρέπει" μας,κι δεν αν κάνουμε την ανάγκη επιθυμία ή την επιθυμία ανάγκη,δύσκολα θα βρούμε το δρόμο μας.Ένα κοντινό μου άτομο πάντα μου λεγε τη φράση:"άλλα τι να κάνουμε και τα στραβά και τα άσχημα είναι στο παιχνίδι".Όλα τα γεγονότα στη ζωή μας,κυρίως αυτά που μας σημάδεψαν,είτε ήταν καλά είτε ήταν άσχημα ήρθαν για κάποιο λόγο.Για κάποιο λόγο ήρθαν για να μας αλλάξουν ή απλά να μας "ξυπνήσουν".Και έτσι αλλάζουμε ή καλύτερα ωριμάζουμε.Ένα παιχνίδι με τους δικούς του κανόνες είναι η ύπαρξη και η συνύπαρξη μας.Όπως υπάρχουν οι κανόνες σε ένα κανονικό παιχνίδι,πάντα υπάρχει κάποια οδηγία που θέλεις να προσπεράσεις,αλλά στο τέλος για να παίξεις και να κερδίσεις θα ακολουθήσεις κατά γράμμα τι λένε.Έτσι και στο δικό μας παιχνίδι,τη ζωή,πάντα θέλουμε να αποφύγουμε ή να προσπεράσουμε τα άσχημα και τα λάθη μας αλλά οι προϋποθέσεις είναι άλλες...

Επιμέλεια:Θάλεια Χαλεπλίδου  

Read More

Να χαρίσω ένα τριαντάφυλλο ή μια φιάλη αίματος;

Δεν θα καταλάβω ποτέ πως οι άνθρωποι ενδιαφέρονται τόσο πολύ για κόκκινα αρκουδάκια και χνουδωτές καρδούλες και τόσο λίγο για τους συνανθρώπους τους. Καλή και η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Αλλά μου είναι αδύνατο να δεχτώ πως όλος ο κόσμος γνωρίζει και γιορτάζει τον έρωτα μια συγκεκριμένη μέρα του Φεβρουαρίου και αγνοεί πως η ίδια μέρα αποτελεί και την Παγκόσμια Ημέρα Συγγενών Καρδιοπαθειών.

 

Ήξερες ότι 1.000 παιδιά το χρόνο γεννιούνται με κάποια ανωμαλία διάπλασης της καρδιάς; Ότι 40.000- 50.000 έφηβοι και ενήλικοι πάσχουν από ανατομικά προβλήματα στην καρδιά; Δεν το ήξερες, δεν ασχολήθηκες.

Και εντάξει. Και εγώ μέχρι πριν λίγο καιρό δεν το ήξερα και ομολογώ ότι το έμαθα εντελώς τυχαία. Μη κοροϊδευόμαστε άλλωστε. Καλώς ή κακώς -κακώς βέβαια- οι συγγενείς καρδιοπάθειες δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστή πάθηση. Ο καρκίνος όμως;

Ήξερες ότι αύριο (15 Φεβρουαρίου) γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου; Στόχος της ημέρας αυτής είναι η ενημέρωση για τις παιδικές νεοπλασίες και όχι να πουλήσει ένα κάρο μπαλονάκια, καρδουλίτσες, χνουδωτά μαϊμουδάκια, μπιζού και κόκκινα εσώρουχα. Ποιο είναι πιο σημαντικό λοιπόν;

Καλές οι γιορτές, πόσο μάλλον εν μέσω κρίσης που και η ψυχολογία μας χρειάζεται όλο αυτό το «πανηγύρι», αλλά και η οικονομία μας που χρειάζεται να κινηθεί λίγο χρήμα στην αγορά. Αλλά μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Όχι να είναι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου η πιο ιδιαίτερη μέρα του Φεβρουαρίου και να ξεχνάμε μέρες που γιορτάζουν την αξία της ζωής. Άλλωστε, ερωτευμένοι μπορούμε και πρέπει να είμαστε κάθε μέρα. Αυτήν την μέρα όμως ας την αφιερώσουμε σε αυτούς που πραγματικά την χρειάζονται και ας στηρίξουμε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.

Read More

Το αληθινό μου πρόσωπο.

Το αληθινό μου πρόσωπο.
Με αυτό το πρόσωπο, το αληθινό, έχει αξία η ιστορία της ζωής μας. Με αυτό το πρόσωπο και όχι το προσωπείο που συχνά φοράμε σαν μάσκα πάνω στη σκηνή, αξίζει η δική μας παράσταση. Συχνά όμως η έλλειψη αυτογνωσίας, η ελλιπής ενασχόληση με την εσωτερικότητα μας, ο φόβος της απόρριψης και της περιθωριοποίησης, μας οδηγούν στην προσποίηση, στο μιμητισμό, στην προβολή ενός άλλου προσώπου,διαφορετικού από το δικό μας.
"Μακάρι οι άνθρωποι να ήταν καθώς μας φαίνονται ή να μην φαίνονταν εκείνο που δεν είναι" γράφει ο Σαίξπηρ. Φαίνεται τελικά ότι θέλει τόλμη να είσαι ο εαυτός σου, να αναζητάς την αλήθεια, να λες ελεύθερα τη γνώμη σου. Να μην περιμένεις να νιώσεις την αξία σου και να βρεις τη χαρά από την αναγνώριση και την αποδοχή των άλλων.Να φυλάς και να μη σπαταλάς το πολυτιμότερο αγαθό, το χρόνο σου, να ζεις τη δική σου ζωή και να μην παρασύρεσαι. Θέλει τόλμη να οικοδομείς σχέσεις με το αληθινό σου πρόσωπο, αν θέλεις να είναι αληθινές. Να δείχνεις την αδυναμία σου αφού και αυτή είναι δική σου. Πραγματικά θέλει τόλμη να είσαι εσύ.

Επιμέλεια: Μιμή Γαβριηλίδου. 

Read More

Ο Φώτης του Βόλου.

Ο Φώτης του αθέατου δρόμου

Τι και πώς.

Ξεφύτρωσε στους δρόμους της πόλης μας [Βόλου] ξαφνικά και σχεδόν από το πουθενά, στην δεκαετία του'80. Ένας λεπτός, ψηλός άντρας απροσδιορίστου ηλικίας, (πριν λίγο καιρό έμαθα ότι είναι στα 82 του πλέον αλλά καθόλου δεν του φαίνεται) που φορούσε, χειμώνα - καλοκαίρι, το ίδιο χακί μπουφάν, έμοιαζε βρώμικος και είχε μακριά μαλλιά. Κυκλοφορούσε στο κέντρο της πόλης, μοίραζε λουλούδια στις γυναίκες (και μοιράζει ακόμη), έλεγε διάφορα ακατανόητα και κάποιες φορές μιλούσε για αγάπη και για Θεό.

Δεν ήξερε κανείς να πει από πού κρατούσε η σκούφια του. Έστειλα -θυμάμαι - έναν συνάδελφο να του πάρει συνέντευξη και βγήκε ένα πολύ όμορφο κομμάτι, όπου όμως ο Φώτης, παρεκτός των φιλοσοφημένων θέσεών του, που βασίζονταν στο "αγαπάτε αλλήλους", δεν μας είχε διαφωτίσει σχετικά με την καταγωγή του. 

Η μόνη πληροφορία που αποκτήσαμε από κείνη την συνέντευξη ήταν πως έμενε σε μια σπηλιά, στον λόφο της Γορίτσας (περιοχή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, στην άκρη της πόλης).

Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο ο Φώτης γινόταν κάτι σαν εκ των ων ουκ άνευ της πόλης.

Τον γνώριζαν όλοι πια, έμπαινε στα καταστήματα, έλεγε "καλημέρα" και ευχές, άφηνε ένα κέρμα για το καλό και φεύγοντας έλεγε "Να αγαπάτε. Ακούτε; Μόνο αγάπη."

Οι άνθρωποι άρχισαν ολοένα και λιγότερο να τον θεωρούν μουρλό. Μετά σταμάτησαν να τον λένε και παράξενο.

Ήταν και είναι απλά ο Φώτης, κάτι σαν ξωτικό, σαν δια κάτι σαλός (μερικοί λένε πως δια τον έρωτα γυναικός παρεφρόνησε αλλά εμένα μου μοιάζει σαν πολύ στα καλά του).

Μια εποχή τον βρήκα να μένει κάτω από το σκέπαστρο ενός ξωκκλησιού στην Πορταριά. Μου είπαν πως τούτο το ενδιαίτημα τον φιλοξένησε για καναδυό χρόνια.

Ο ναίσκος είναι των Ταξιαρχών -δεν ορκίζομαι ότι είχε παρτίδες με τους Αρχαγγέλους-.

Όμως το ξανασκέφτηκα όταν τον συνάντησα -ανήμερα της γιορτής των Αγγέλων- και μου είπε πως στους δρόμους της πατρίδας μας κυκλοφορούν εκατομμύρια άγγελοι. (Το αναφέρω στο δημοσίευμά μου "Εκατομμύρια άγγελοι".....).

Ο τωρινός τόπος διαμονής του είναι έξω από την πόλη, σε ένα παράπηγμα μέσα στο κτήμα κάποιου, στην περιοχή Κογιάτικα (μετά τον οικισμό Φυτόκο).

Με τον καιρό, το μόνο που άλλαξε είναι ότι δεν φορά πια εκείνο το χακί μπουφάν, "πλούτισε" και ό,τι του δίνουν το δίνει ελεημοσύνη, μιλάει περισσότερο -λέγοντας πάντα όμως ό,τι γουστάρει και μόνον, το ύφος του προσδιορίζεται πλέον ως ενός αγαπημένου ανθρώπου και αυτές τις μέρες ρυθμίζει την κυκλοφορία, σε μια διασταύρωση πίσω από τον μητροπολιτικό ναό.

Είναι δίπλα το γραφείο μου και τον άκουσα ένα μεσημέρι να φωνάζει: "Μπορείς, μπορείς, πάτα γκάζι, φύγε. Ευχαριστώ. Καλά Χριστούγεννα. Ευλόγησον. Ευλόγησον." Βγήκα στο μπαλκόνι και τον είδα να σταματά αυτοκίνητα για να περάσουν άλλα και είδα τους οδηγούς όλους χαμογελαστούς (πρώτη φορά είδα τόσους ανθρώπους μαζεμένους, να χαμογελούν αλλά και να υπακούν σε παραγγέλματα).

Ανάμεσα στις κουβέντες που έχουμε ακούσει απ' αυτόν είναι πως δεν του λείπει τίποτε, πως ο άνθρωπος αν αγαπά είναι πλήρης, πως για να ζήσουμε, θέλουμε μόνο τον Θεό. Δεν κάνει διδασκαλία. Περπατάει στους δρόμους και μονολογεί, σαν να είναι μόνο αυτός και ο εαυτός του. Ξέρει ότι τον ακούμε και μεις αλλά δεν δείχνει να τον ενδιαφέρει. Μοιάζει σαν να εκτελεί κάποιο καθήκον...Κήρυκος ίσως, σε μια πόλη ανθρώπων με κουρασμένες ακοές που μόνο το αλλόκοτο και μη συμβατικό, μπορεί να κάνει το ους τους ευήκοον....

Καμιά φορά λέει "γεια σου ομορφούλα, να χαίρεσαι την ομορφιά σου" και ξαναθυμόμαστε τα αγόρια που σφύριζαν κάτω από αρχαία παράθυρα, άλλοτε πάλι το ακούμε σαν "Χαίρε κεχαριτωμένη" που δεν μας ανήκει αλλά πιστοποιεί την χαμένη ομορφιά της καθαυτής γυναικός (που διασώθηκε μετά την Εύα).

Όπως και νάχει, ο Φώτης δεν ορίζεται, δεν χαρακτηρίζεται, δεν ανήκει, δεν υπόκειται, δεν περιορίζεται. Μόνη εξαίρεση, ένα απόγευμα που τον είδα να κάθεται μαζεμένος και αμίλητος στα σκοτάδια του ναού, μετά τον εσπερινό. Κοίταζε την Πλατυτέρα συνέχεια και δεν έδινε σημασία στον κόσμο που μπαινόβγαινε για ένα κεράκι. Όταν είδε τον ιερέα σηκώθηκε, είπε "την ευχή σου πάτερ" και έκανε μία υπόκλιση.

Βρήκα την ευκαιρία και του είπα "καλησπέρα Φώτη" και κείνος μόνο κούνησε το κεφάλι προς τα κάτω και αυτό ήταν όλο. Μετά ξαναγύρισε στην θέαση της Πλατυτέρας.

Εγώ έφυγα, ο Φώτης έμεινε. Πού ακριβώς και με ποιούς έμεινε, Κύριος οίδε...

Η φτώχεια σαν... επιλογή...

Το ήθος που χάνεται.

Προχθές το μεσημέρι ήταν... Γύριζα στο σπίτι μου μετά από μια μέρα δουλειάς, με το αυτοκίνητο γεμάτο παιδιά και το κεφάλι μου γεμάτο μέριμνες,προβλήματα και πονοκέφαλο... Είχα βγει από την πόλη και κοντά στα πρώτα χωράφια είδα από μακριά μια γνώριμη φιγούρα... Πριν φτάσουμε,ένα χαμογελαστό πρόσωπο μας χαιρετούσε... Ο Φώτης... Για το Φώτη σας έχω μιλήσει και σε προηγούμενη ανάρτηση... Για την απλότητα και την ταπεινότητά του... Προχθές όμως κι άλλη μια βεβαιότητα απέκτησα γι' αυτόν... Αυτή της ανατρεπτικότητας της ζωής του...

Σταμάτησα το αυτοκίνητο και πιάσαμε την κουβέντα για λίγη ώρα...Με ρώτησε με πραγματικό ενδιαφέρον για όλα τα μέλη της οικογένειάς μου και μου έδωσε συμβουλές γεμάτες σοφία...

Κατόπιν τον αποχαιρέτησα και μπήκα στο αυτοκίνητο να φύγω... Ο Φώτης δεν κρατούσε τίποτα στα χέρια του... Ενώ όσα χρόνια τον ξέρω περπατάει κρατώντας μια πλαστική σακούλα, τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί χωρίς αυτή, με άδεια χέρια... Πριν λοιπόν ξεκινήσω, ανοίγει τη χούφτα του όπου κρατούσε λίγα κέρματα, βγάζει και αφήνει στη θέση του συνοδηγού ένα ευρώ... "Να πάρεις στα παιδιά μια σοκολάτα από εμένα" μου είπε...

Πρέπει να σας πω ότι αυτό ο Φώτης το κάνει συχνά... Το να μοιράζει λεφτά εννοώ... Και σε εμένα και σε πολλούς άλλους... Πριν λίγο καιρό σε συζήτηση που είχαμε στην τάξη, γεμάτος απορία ένας μαθητής μου μου διηγήθηκε ανάλογο περιστατικό: "Κυρία, στο δρόμο προχθές περπατούσα με τη μητέρα μου και ένας φτωχός μας έδωσε λεφτά!"....

Έψαξα στο αυτοκίνητο να βρω κάτι να του δώσω σαν ανταπόδοση της καλοσύνης του (όχι τόσο για τα λεφτά όσο από αγάπη και ευγνωμοσύνη για τις συμβουλές που κάθε φορά μου δίνει) και βρήκα μόνο ένα μικρό σακουλάκι με στραγάλια και σταφίδες... Του το πρόσφερα... Πήρε δυο σταφίδες και αρνήθηκε να πάρει το σακουλάκι... "Θα περπατήσω και θα με βαραίνει" μου είπε...

Κίνησε να φύγει... Μια φιγούρα ξερακιανή, λίγο σκυφτή από τα χρόνια, αλλά ανάλαφρη, σα να πετούσε... Καθόμουν και τον παρακολουθούσα, με τη βεβαιότητα πως είχα το προνόμιο να παρακολουθώ τον πιο ελεύθερο άνθρωπο της γης και ταυτόχρονα τον πιο ανατρεπτικό... Χωρίς τίποτα στα χέρια του, μόνο μια χούφτα κέρματα για να τα μοιράσει...

Δεν το βλέπω από την πλευρά της αγιότητας - που σίγουρα θα μπορούσα να το δω κι έτσι... Σκεφτόμουν καθώς τον έβλεπα να απομακρύνεται τις τόσες επαναστάσεις που έχουν γίνει στα πλαίσια της ταξικής πάλης για την διεκδίκηση ενός κόσμου δικαίου, από ανθρώπους ιδεολόγους (έχω πολλούς τέτοιους φίλους), το αίμα που έχει χυθεί, τη βία για μικρές κατακτήσεις, τους τόνους από μελάνι για την περιγραφή τρόπων ανατροπής της καθεστηκυίας τάξης και την εγκαθίδρυση συστημάτων δικαιότερων τα οποία -κατά κανόνα- ανατρέπονται στην πράξη... Όμως πουθενά στον κόσμο οι τόσοι άνθρωποι δεν κατάφεραν να κάνουν την επανάσταση πράξη όπως ο Φώτης, που έχει... επιλέξει τη φτώχεια...

Δεν υπάρχει ανατρεπτικότερη πράξη από το να επιλέγεις να μοιράζεις λεφτά τα οποία εσύ - σύμφωνα με την κρατούσα άποψη - χρειάζεσαι περισσότερο από αυτούς στους οποίους τα δίνεις... ["Ν": αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα των ορθόδοξων ασκητών, που, αφού έχουν το Χριστό, δε χρειάζονται τίποτ' άλλο].

Ούτε επαναστατικότερη από το να μην ανέχεσαι ούτε λεπτό να σε βαραίνει κάτι που δεν σου είναι απολύτως απαραίτητο (ανάλογη αυτής του Διογένη του κυνικού φιλοσόφου, ο οποίος πέταξε το μόνο περιουσιακό του στοιχείο, την κούπα με την οποία έπινε νερό, όταν είδε κάποιον να πίνει νερό με τα χέρια του)...
Το σύστημα -έχω σιγουρευτεί πια- δεν μπορεί να νικηθεί από μέσα... Μπορεί μόνο να αχρηστευθεί αν κανείς δεν μπλεχτεί στα γρανάζια του... Γι αυτό μόνο οι άνθρωποι που καταφέρνουν να ζουν έξω από το σύστημα μπορούν να το νικήσουν... Οι υπόλοιποι το χρειαζόμαστε, γι' αυτό εύκολα μας εκβιάζει. Σκεφτείτε πόσο γρήγορα θα κατέρρεε ένα σύστημα καπιταλιστικό αν κανείς δεν χρειάζονταν και δεν αγόραζε τα κάθε λογής σκουπίδια που του πλασάρει.

Αν όλοι αγόραζαν μόνο τα απολύτως απαραίτητα, τα όντως απαραίτητα και όχι όσα μας φαίνονται απαραίτητα... Κι αυτό αποδεικνύεται αν σκεφτεί κανείς σε τι μπορεί να επηρεάσει η οικονομική κρίση έναν άνθρωπο σαν το Φώτη... Τρώει πολύ λίγο, σαν πουλάκι, και ποτέ δεν συσσωρεύει την τροφή του σε ψυγεία, κελάρια και καταψύκτες όπως οι περισσότεροι από εμάς... Γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται λιγοστό θρεπτικό φαγητό για να ζήσει και φυσικά καθόλου απαραίτητα δεν του είναι τα κάθε λογής σκουπίδια που το σύστημα του πασάρει σαν – τάχα - απαραίτητα για την κάλυψη των αναγκών του (λίγα χόρτα, μια φέτα ψωμί και μια χούφτα ξηροί καρποί είναι - σύμφωνα με τους υγιεινιστές - μια πλήρης τροφή)..

Αυτή είναι η ιστορία μιας εξέχουσας παρουσίας του Βόλου για 3 και πλέον δεκαετίες,ας μάθουμε όλοι από αυτόν τον επαναστατικό άνθρωπο και ας αναλογιστούμε,τι πραγματικά έχει νόημα στη ζωή μας...

Read More

Το νόμισμα στης Αγάπης...

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, υπάρχει ένα νόμισμα που δεν χάνει ποτέ την αξία του, το νόμισμα της αγάπης. Αυτό το νόμισμα, το δέχονται όλοι οι άνθρωποι από τον πάτο ως την κορυφή της δημιουργίας. Το έχουν όλοι ανάγκη, ακόμη και οι πιο σκληροί, που όμως δυστάζουν να το ζητήσουν...

Η αγάπη συνοδεύει, συντροφεύει, αισιοδοξεί. Είναι ένα συναίσθημα που δεν έρχεται άμεσα, αλλά όταν έρθει δεν φεύγει εύκολα ή καποιες φορές δεν φεύγει και ποτέ. Αγαπάμε γιατι νοιαζόμαστε, αγαπάμε γιατι θέλουμε την ζεστασιά και την συντροφικότητα του άλλου. Είναι όμορφο να αγαπάς τον άλλον και να ξέρεις πως κι εκείνος σε αγαπά. Είναι ωραίο να νοιάζεσαι και να σε νοιάζονται, να είσαι για καποιους ανθρώπους όλος ο κόσμος...

Είναι πολύ φτωχοί οι άνθρωποι που δεν παίρνουν αγάπη. Είναι καταδικασμένοι, όσοι δεν δίνουν αγάπη... Αγαπάμε την οικογένειά μας γιατι αποτελεί θεμέλιο στην ζωή μας. Αγαπάμε τους φίλους μας γιατι είναι συνοδοιπόροι στα όμορφα και στα άσχημα που φέρνει η ζωή.  Αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας, γιατι προέχει στην ζωή η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη..

Ας αγαπήσουμε κι ας αγκαλιάσουμε  περισσότερο τους ανθρώπους, το ΄΄εχουμε ανάγκη!



Επιμέλεια: Θανάσης Ξάνθος
Φοιτητής Φιλοσοφικής Σχολής

Read More

Κινέζος πουλάει φρέσκο αέρα σε... κονσέρβα..!!

  Τα επίπεδα των τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα στο Πεκίνο είναι 35-40 φορές υψηλότερα από τα ασφαλή όρια.                                         Θα πληρώνουν και τον αέρα που αναπνέουν, κυριολεκτικά, οι Κινέζοι... και όχι..η παραπάνω φράση δεν έχει καμία δόση υπερβολής...                                                    

Ένας Κινέζος πολυεκατομμυριούχος, εκμεταλλευόμενος το σοβαρότατο πρόβλημα με το τοξικό νέφος που πνίγει το Πεκίνο και άλλες κινεζικές πόλεις, πουλά στους συμπατριώτες του φρέσκο αέρα σε... κονσέρβα!                                                                                                                                                                                       Σύμφωνα με τη Sydney Morning Herald ο Chen Guangbiao, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της χώρας, συσκευάζει αέρα σε τενεκάκια σαν αυτά των αναψυκτικών και τα πουλά προς 5 γουάν το ένα (περίπου 0,5 ευρώ). Μάλιστα, ο συσκευασμένος... καθαρός αέρας πωλείται σε διάφορα αρώματα όπως “pristine Tibet” και “post-industrial Taiwan”.                                                                                                                              Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε ο ίδιος ο Chen στον Τύπο, καθημερινά ο τζίρος των πωλήσεων... αέρα σε κονσέρβα ανέρχεται σε 800 δολάρια μόνο από το Πεκίνο.... 

Read More

Εξεταστική... κουραστική δουλειά!

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ. Η περίοδος που βγάζει κάθε φοιτητή/τρια από τα νερά του/της. Έχεις συνηθίσει εσύ να απολαμβάνεις την φοιτητική σου ζωή, να πίνεις τον καφέ σου κάθε μεσημέρι που ξυπνάς με παρέα, να τρως τα έτοιμα που έχει φροντίσει να σου στείλει η μαμά και το βράδυ θα βγεις και για την μπύρα σου –ποτό αν έχεις κέφια και κυρίως λεφτά. Και ξαφνικά τέλη Ιανουαρίου μαθαίνεις το πρόγραμμα εξεταστικής. Ακόμα δεν επέστρεψες από τις διακοπές και θέλουν να σε βάλουν να διαβάσεις. Στο δημοτικό διαβάζαμε, στο γυμνάσιο δίναμε και εξετάσεις κάθε καλοκαίρι, στο λύκειο τα ίδια με αποκορύφωμα τις πανελλήνιες. Και τώρα πάλι εξετάσεις; Και πιάσε το βιβλίο και μάθε την ύλη και μάθε τα SOS και… διάβασε! Και είναι και το ψυχολογικό κομμάτι. Γιατί αγχώδης ή μη τύπος… ένα βάρος θα το έχεις για κάποια μαθήματα.

Έχεις σκεφτεί όμως πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα αν είχες πατήσει στα μαθήματα; Αν όταν γυρνάς από βιβλιοπωλείο σε βιβλιοπωλείο για να πάρεις τα βιβλία μετά τους έριχνες και μια ματιά; Αν έδειχνες το ενδιαφέρον που χρειάζεται για τα μαθήματά σου; Στο κάτω κάτω δική ΣΟΥ επιλογή είναι η σχολή σου. Αλλά αυτό για το «δικαίωμα του φοιτητή να μην παρακολουθεί τα μαθήματα αν αυτά δεν είναι εργαστήριο» είναι άλλη συζήτηση και λέω να μην την ανοίξω τώρα.

Επομένως κάτσε τώρα διάβασε και άσε σκονάκια, «ψείρες» κτλ και από το επόμενο εξάμηνο δεν πειράζει να ξυπνήσεις μια φορά και πριν τη 1! Μπορεί τελικά και να σου αρέσει το μάθημα.

Καλή επιτυχία σε όσους δίνουν ακόμα μαθήματα και καλή συνέχεια!

Read More

Δυστυχία, είναι στο χέρι σου.

Είναι εύκολο να δημιουργείς και να διατηρείς την προσωπική σου δυστυχία. Καθημερινά να χρησιμοποιείς ρήματα όπως: βαριέμαι (βαρέθηκα, θα βαρεθώ κλπ), δεν αντέχω, ψυχοπλακώνομαι. Επίσης είναι εύχρηστες οι εκφράσεις: "είναι όλα βαρετά", " δεν είμαι καλά" κλπ.'Οταν περάσεις ένα μάθημα αμέσως να σκεφτείς ότι έχεις και άλλα πολλά οπότε....μην χαίρεσαι. Όταν ξεκινήσεις μια σχέση, όσο καλοί κι αν είναι οι οιωνοί εσύ πάντα μπορείς να σκέφτεσαι ότι δεν θα προχωρήσει ή ότι θα σε εγκαταλείψει και έτσι να διατηρείς την ανασφάλεια και τη δυστυχία σου.Στην περίπτωση που σε καλέσουν σε ένα πάρτυ αμέσως μπορείς να σκεφτείς πόσο χάλια θα περάσεις αφού δεν θα έχεις γνωστούς και φίλους, δεν έχεις και τι να φορέσεις, δεν ξέρεις τι δώρο να πάρεις....Το πρωί όταν ξυπνάς ό,τι καιρό και να έχει μπορείς εύκολα να νιώσεις δυσαρεστημένος: βροχή και κρύο, δύσκολη μετακίνηση αλλά και ο καλός καιρός και ήλιος είναι για βόλτα και καφέ και εσύ έχεις μάθημα, άρα και πάλι δυστυχία.Στη βραδινή έξοδο τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Θα βρεις πολλούς λόγους να γκρινιάξεις: "δεν έχω λεφτά για ποτό", " όλο τα ίδια κάνουμε", "όπου και να πας θα δεις τις ίδιες φάτσες". Με τους γονείς δεν θα δυσκολευτείς καθόλου. Αποτελούν μόνιμη πηγή δημιουργίας ενοχών, προβληματισμού και εκνευρισμού. Αντηχεί στα αυτιά σου διαρκώς ένα "μην"( μην αργείς, μην ξενυχτάς, μην πίνεις, μην αντιμιλάς.....)Είναι πραγματικά εύκολο να δημιουργείς την προσωπική σου δυστυχία. Αλλά μήπως στη ζωή έχει πιο ενδιαφέρον να προσπαθείς για το δύσκολο;

Read More

Που και που μιλάνε και τα ξενύχτια!!!

Πέμπτη 9:45 το πρωί....Ξενυχτισμένος διαβάζοντας για την εξεταστική μαθηματικά ανάλυση 1(αυτά τα καταραμένα ολοκληρώματα) και χωρίς καμία επιτυχία να κοιμηθώ αποφάσισα να το πάρω "σερί"...Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα διαβάζω και συνέχεια μαθηματικά...Οπότε εμπνευσμένος και από διάφορα είπα να γράψω ένα άρθρο...Αρχικά ξεκίνησα θέλοντας να γράψω τρόπους για να "κατακτήσεις" πιο εύκολα μια γυναίκα....μεγάλο λάθος...ο καθένας έχει τον τρόπο του και δεν χρειάζεται συμβουλές από κανέναν άλλο...Η ώρα είναι 10:30 από τότε που άρχισα να γράφω...Δεν νομίζω πάντως να καταφέρω να γράψω ένα ενημερωτικό άρθρο...συγκεκριμένα την στιγμή αυτή ακούω μουσική...Σας έχει τύχη ποτέ να ακούτε ένα τραγούδι και απλά να "κολλάει" το βλέμμα σας σε ένα σημείο του δωματίου?Αυτό για πιο λόγο συμβαίνει?Η δικιά μου θεωρία στηρίζεται σε 2-3 πραγματάκια...Αρχικά στην περίπτωσή μου που είμαι ξενυχτισμένος και απλά κολλάει το βλέμμα παντού...αλλά ας μην πάρουμε την περίπτωσή μου...Μπορεί να σκαλώνουμε για διάφορους λόγους...Πιθανόν το τραγούδι να μας θυμίζει ένα πρόσωπο που αγαπάμε και  την ώρα εκείνη που το ακούμε να το σκεφτόμαστε πιο πολύ με αποτέλεσμα το βλέμμα μας ν κολλήσει σε ένα σημείο...Επίσης μπορεί να θέλουμε να βγάλουμε ένα δικό μας συμπέρασμα από τους στίχους του κομματιού και να σκεφτόμαστε πολλά και διάφορα σενάρια στο μυαλό μας με αποτέλεσμα να σκαλώσουμε...Πάντως ρε παιδιά μην το κουράζουμε όταν ακούμε ένα τραγούδι και σκαλώνουμε κάπου σημαίνει ότι κάποια/κάποιον σκεφτόμαστε...Και τώρα επειδή με φωνάζουν τα ολοκληρώματα λέω να πάω....Καλημέρα σας...

Read More

Ιωάννινα , η πόλη που ερωτεύεσαι

   Ιωάννινα ,Ιωάννινα ,Ιωάννινα το λές ,το ξαναλές και φωτίζει το πρόσωπο σου.Λένε πως είναι η πόλη που κλαίς και όταν πηγαίνεις και όταν φεύγεις από αυτή .Δεν χρειάστηκα πάνω από ένα εξάμηνο να καταλάβω το γιατί .
   Ήταν 21 Αυγούστου 2011 όταν είδα στον ηλεκτρονικό μου υπολογιστή ότι η πόλη που θα σπουδάσω θα ήταν η πρωτεύουσά της Ηπείρου ,τα Γιάννενα, στο τμήμα των μαθηματικών. Στην αρχή μπορώ να πω ,πως ήμουν αρκετά επιφυλακτικός για το τι θα συναντήσω και γι αυτό το λόγο πέρασε από το μυαλό μου η ιδέα να ξαναδώσω πανελλαδικές.Αυτές οι σκέψεις σταμάτησαν όταν πρωτοπάτησα το πόδι μου στην πόλη των Ιωαννίνων.Από τις πρώτες κιόλας μέρες στην πόλη ,προαισθανόμουν πως θα προσαρμοστώ πολύ εύκολα και ότι αυτή η πόλη θα μου χαρίσει πολλές όμορφες στιγμές .
   Είμαι πλέον στο δεύτερο έτος εδώ στα Γιάννενα και η προαίσθηση μου αυτή μέχρι στιγμής έχει βγει αληθινή.Οι πολλές εναλλακτικές λύσεις στον τομέα της διασκέδασης ,η μαγευτική ομορφιά της πόλης σε συνδυασμό με την πολύ καλή και δεμένη παρέα που απέκτησα με κάνουν συχνά να αισθάνομαι πολύ τυχερός που βρέθηκα να σπουδάζω στα Ιωάννινα.Και γι αυτό όταν ακούω από εδώ κι από εκεί πολλούς φοιτητές σε άλλες φοιτητικές πόλεις, να θέλουν να γυρίσουν πίσω στις πόλεις τους ,να συνεχίσουν εκεί τις σπουδές τους γιατί δεν τους ικανοποιεί η φοιτητική τους ζωή ,μου φαίνεται πολύ περίεργο καθώς εγώ δεν θα το άλλαζα ποτέ όλο αυτό που ζώ εδώ .
   Τέλος μπορεί οι συνθήκες φοιτητικής ζωής στα Γιάννενα κατά την γνώμη μου να είναι οι καλύτερες δυνατές ,ωστόσο η σχολή είναι αυτή που με κάνει συνέχεια να προσγειώνομαι και να με κάνει να καταλαβαίνω κάθε μέρα πως εκτός από την πολύ καλή ζωή υπάρχουν και οι υποχρεώσεις ,οι οποίες είναι κάτι παραπάνω από απαιτητικές για εμάς τους μαθηματικούς.Το καλό με όλο αυτό τουλάχιστον είναι ότι λόγω της ιδιαίτερα απαιτητικής σχολής ,η φοιτητική ζωή στα Γιάννενα θα πάρει μια μικρή παράταση .

Read More

Για τον "Μικρό Πρίγκιπα"

Δε θέλω να μεγαλώσει ο "Μικρός Πρίγκιπας".
Θέλω να μείνει όπως τον γνώρισα, μικρός και αθώος.Θέλω να μου θυμίζει πάντα ότι μπορείς να είσαι ευτυχισμένος αν μυρίσεις ένα λουλούδι, αν κοιτάξεις ένα αστέρι. Θέλω να μου θυμίζει πάντα πως στη ζωή ό,τι  αγαπάς είναι μοναδικό.Θέλω να μου θυμίζει πάντα πόσο ωραίο πράγμα στη ζωή είναι να έχεις φίλους και να είσαι πιστός σε αυτούς. Θέλω να μου θυμίζει το μυστικό της αλεπούς:"Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Η ουσία δε φαίνεται με τα μάτια." Και άλλα πολλά να μου θυμίζει.....Γιατί εγώ μεγαλώνω και αρχίζω ίσως να ξεχνάω......

Read More

To facebook:ΟΧΙ και τόσο αθώο όσο νομίζουμε...

Στον «αέρα» βρίσκονται τα δεδομένα δεκάδων εκατομμυρίων χρηστών τουFacebook, τα στοιχεία των οποίων έχουν περιέλθει εν αγνοία τους σε διαφημιστικές εταιρείες και χρησιμοποιούνται για εμπορικούς σκοπούς.

Η διαρροή των πληροφοριών των χρηστών γίνεται μέσω εφαρμογών (apps) που χρησιμοποιούν τα μέλη του Facebook για να παίξουν παιχνίδια και να συμμετάσχουν σε άλλες δραστηριότητες κοινωνικής δικτύωσης (ανταλλαγή φωτογραφιών, συμπλήρωση κουίζ κ.λπ.).

«Δούρειος ίππος» οι εφαρμογές

Πολλές από τις δημοφιλέστερες εφαρμογές αποτελούν «δούρειο ίππο» για τη μεταφορά πληροφοριών των χρηστών, δίνοντας σε εταιρείες πρόσβαση στην online«ταυτότητα» των χρηστών, χωρίς την άδεια των τελευταίων.

Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις κοινοποιούνται και τα ονόματα των «φίλων» των χρηστών. Έτσι, αν μια εταιρεία αποκτήσει πρόσβαση στα στοιχεία ενός χρήστη, ενδέχεται να περιέλθουν στην κατοχή της και τα ονόματα όλων των ανθρώπων που εκείνος έχει προσθέσει στη λίστα των online «φίλων» του.

Την υπόθεση αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα «The Wall Street Journal» και ήδη αποτελεί θέμα συζήτησης πολλών χρηστών της δημοφιλούς ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης, που αριθμεί περισσότερα από 500 εκατομμύρια μέλη σε όλο τον κόσμο.

Φτιάχνουν βάσεις δεδομένων

Τα στοιχεία καταλήγουν σε δεκάδες διαφημιστικές εταιρείες, καθώς επίσης και σε εταιρείες εντοπισμού στοιχείων στο Διαδίκτυο. Πρόκειται για επιχειρήσεις που δημιουργούν λεπτομερείς βάσεις δεδομένων ανθρώπων, χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν, παρακολουθώντας τις online δραστηριότητές τους.

Οι εφαρμογές έχουν μέχρι τώρα στείλει σε τουλάχιστον 25 εταιρείες τις «ταυτότητες» δεκάδων εκατομμυρίων χρηστών. Μεταξύ αυτών βρίσκονται ακόμη και εκείνοι που έχουν επιλέξει τις πιο αυστηρές ρυθμίσεις απορρήτου στο προφίλ τους, νομίζοντας ότι είναι απόλυτα προστατευμένοι.

Η πρακτική αυτή παραβιάζει τους κανόνες λειτουργίας του Facebook και εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ικανότητά της ιστοσελίδας να κρατήσει ασφαλείς τις πληροφορίες των χρηστών της.

Εμπλέκονται οι πιο δημοφιλείς εφαρμογές

Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, μεταξύ των εφαρμογών που μεταβιβάζουν δεδομένα εν αγνοία των χρηστών βρίσκονται και οι δέκα δημοφιλέστερες. Σε αυτές συγκαταλέγονται το FarmVille -που αριθμεί 59 εκατομμύρια χρήστες-, το Texas Holdem Poker και το FrontierVille. Τρεις από αυτές -συμπεριλαμβανομένου του FarmVille- έχουν επίσης μεταβιβάσει τα δεδομένα των «φίλων» των χρηστών.

Τι λέει το Facebook

Εκπρόσωπος του Facebook, μιλώντας στην στην εφημερίδα «The Wall Street Journal», παραδέχτηκε ότι «η ταυτότητα ενός χρήστη του Facebook μπορεί ακούσια να κοινοποιείται από το πρόγραμμα περιήγησης (browser) του χρήστη ή από μια εφαρμογή που εκείνος χρησιμοποιεί».

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας πρόσθεσε ότι λαμβάνονται μέτρα για «να περιοριστεί δραστικά» η έκθεση των προσωπικών πληροφοριών των χρηστών και ισχυρίστηκε ότι το να γνωρίζει κάποιος την ταυτότητα ενός χρήστη, «δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες κανενός στο Facebook».

Καταλήγοντας, δεσμεύτηκε ότι το Facebook θα εφαρμόσει μια νέα τεχνολογία που στο εξής θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα που αποκάλυψε η εφημερίδα.....

Read More